MUHTARIM CANIM BENİM SENİ BEN PEK ÇOK SEVERİM

Zaman geçiyor bozulan, bozulan.

Bozulmadık şey kaldı mı derken.

Muhtarlık seçimlerini bozdular.

Hadi parti işleridir ona kafam çalışmaz, anlamam da.

Belediye başkanlığı, meclis üyeliği hep aynı.

Peki ya.

Muhtar adaylarının ve de yandaşlarının yaptıklarına ne demeli ?

Nedir bu kadar muhtarlığı cazip kılan.

Asgari ücret garantisi, ek gelir yani.

Bu mudur yani

Hiç sanmıyorum.

Çocukluğumun muhtarlarını, amcalarımı teyzelerimi hatırlıyorum da.

Meğer melekmiş onlar.

Melek oldukları belli uçup gittiler, rahmetle şükranla.

Ne öyle kapı kapı dolaşırlardı ne de zorla ele tutuşturulan kapı altından atılan onlarca israf broşürler vardı.

Saygı vardı, hoşgörü vardı, güven vardı.

Şimdi ne var ?

Ne yok ki.

Olmayan tek şey etik, ahlak.

Kortejle dolaşmalar, sürü halinde.

Siyasi parti belediye adayının broşürüne kendininkini de zımbalayıp dağıtmalar.

Sabit afişlerin gözünü oymalar, yırtmalar.

Neyse ki şükürler olsun ki.

2 gün kaldı.

Bu rezillikleri görmek istemiyorum, utanıyorum.

Kafasını yırtınca, gözünü oyunca.

Muhtarlığı kazanacağını sanan insan müsvetteleri.

Daha tam tersi rakibin de olsa yerden kaldırırsan.

Büyük muhtar olursun, kazanırsın.

Nerdeee ?!…

Reklam, promosyon, vaatler.

Kazanmadan saltanattalar sanki.

Mezara kadar değil pazara kadar, sadece.

Hayırlı uğurlu olsun, Allah utandırmasın.

Az kaldı, az sonra.

Pazar günü göreceğiz bakalım.

Kim muhtar kim failimuhtar.

Muhtar kalabilene, saygılarımla…