KUZEY EGE’NİN ÇÖLAŞAN’I

İzmir Gazeteciler Cemiyeti Süleyman Alasya Sezonu, 4 maç ertelendi. Hava ve iş şartları nedeniyle. Final maçında düdük çaldım. Arkamda panoda Süleyman Alasya ustam, çok taze yüreğimde o gün toprağa verdiğimiz Erdal Çarboğa abimin yüreğimde acısıyla maça çıktım. Aliağa’ya camiye yetişen ve de finale gelen İGC Başkanım sevgili Dilek Gappi’ye sonsuz şükranlarımla. ‘Gidecek tabi başkan’ diyecek olursa eğer. Biz ne başkanlar gördük derim. Allah razı olsun, işte başkan diyorum. Selim Sanverir kardeşim de Davut Can gibi yapmıştı, Haksızlık etmeyeyim. Herkes yandan girdi sandı, Sanverir ‘Gol’ dedi, yediği golü söyledi. Sağ olsun. ‘İşin bu görsene’ derseniz eğer, ben de filelere bahane bulurum, direk ile file aynı renk, beyaz. Bir de eski yırtık. Yaşlanıyorum herhalde, bir türlü değiştirtemedim. Aliağa’nın Emin Çölaşan’ıdır Erdal Çarboğa abim. ‘İnsanlara yaşarken söylenmelidir, arkasından övsen ne olur ki’. Sağlığında bizzat kendisine söylemiştim.  Sonradan gazeteciliğe başladı, bir başladı pir başladı. Aynı Emin ustam gibi. Erken başlasa da bu kadar yol kat edemeyen o kadar çok ki. Kuzeyin oğlu, Bakırçay’ın gururudur. Gazeteciliğe başlamasına vesile oldum sadece, ne mutlu bana. Hem hakem hem de spor yazarı olarak çok gittim İzmir’in kuzeyine. Fotoğrafı kurtarırdık, dönerdik. Tanıştık ‘Destek olsam size ben de yaparım’ dedi. Medeni cesaret süper, Petkim çalışanı.

Yeni Asır’dayız döndüğümde Malik Okçu şefime ilettim. Şimdi Antalya’da dergi çıkarıyor. ‘Sen olur diyorsan tamam ihtiyacımız da var’ demesin mi çok sevindim. Kısmet, nasip olacak ya. Çok değil, bir hafta sonra bu kez hakem olarak gittim. Önce telefonla ilettim Okçu’nun kararını. Çok sevindi, sonra maç tayini aldım. Yine karşılaştık. Sahaya girdi, fotoğraflar çekti, telefonla yazdırdı, ‘diaları ver abi götüreyim’ dedim. Baktım gökte yıldız bırakmamış, ‘Malik abi yıldızlarımı azaltalım’ dedim, ‘Kalsın hevesi kaçar’ dedi. Bol ödül aldı, yürüdü gitti. Hatta koştu. Kolay mı yazılıyor o haberler. Gecenin ayazı, sessziliği kazalara, yangınlara koştu. Alem uykuda iken. Evinde helal lokmalarını yemişliğim vardır, Ümit ablam harika bir insandı. Buluştular, cennette. Evlatları doğdu, adını İmer koydular. İkisinin de isimlerinin ilk iki harfi. Ümer veya Ömer olamayacağına göre İmer koydular. İmerciğimin acısını çok paylaşıyorum sabır ve başsağlığı, sağlıklı ömür diliyorum. Türkiye Radyo Televizyon Kurumu’nun ekibi, hayranlıkla izlediğim o muhteşem görüntü ve yorumların sahipleri sahada, top peşinde. Yasin Erda, Eray Bozer, Serhat Alabuğa, Yusuf Beşli, Buğra Ozan Orhan, Necip Asım Toprak, Erdem Çelik ile Enis Manaz. Tesis görevlileri Selim Yetişir ile Recep Güçlü’nün çok emeği geçti. Gazeteci kardeşim Okan Kara da tam bir virtüöz, soğukta, yağmurda dimdik ayakta, görüntüler çekti. Hatıra kaldı youtube’da BlackSpor’da. 22 golle Fatih Öner, zirveyi kaptı. Davut Can kardeşimin birçok kuruma, DHA’ya emek verdi. 31 yaşında, Pınar Holding kurumsal iletişimde. Müsabaka 3-3 bitti. Seri penaltı atışları, kalede Davut Can, atışı kullanan Yusuf Beşli. Topun yan direkten dönmediğine eminim, o zaman içerden çıkmıştır. Başka ihtimal yok, kal geldi öyle. İçimden dualar ediyorum, ellerimi kaldırmaya gerek yok dudak oynatmaya da ‘Allah’ım yardım et’ dedim. Ah Davut var ya Davut. Yüzünden iyilik, güzellik akıyor, gözlerinden belli. Herkesin içinde, duyabilecekleri şekilde ‘Gol hocam’ dedi. Verdim golü. ‘Allah razı olsun dedim, sarıldım ‘Beni de maçı da kurtardın’. ‘Olur mu hocam, bizim yalanla haramla işimiz olmaz’ dedi. Fair Play ödülü verilmeli. Düşünebiliyor musunuz ? Kaleci yediği golü söylüyor. Tarihi an bu. Eşi benzeri zor görülür. Takımı var, kurumu var. Cephe alınmak var. O dimdik durdu. Gerçeği söyledi. Sonra ne mi oldu. Bakmayın siz piyasaya. Dönen paralara. Yüce Yaratan’ım her zaman iyinin, iyiliğin yanındadır, ödüllendirir. Farkına varan olmaz ama. İşte top bu ya yuvarlak. Bu kez iyiliğe döndü dolaştı, ‘yediği golü itiraf eden kaleci Davut’un takımı’ DHA ilk sırayı aldı. Her şey puan, kupa değil. Bir şey kaybetmeden olmadı yani. İnsanlık kaybetmedi, ahlak, onur kazandı.  DHA’dan, İzmirspor’da yöneticidir Tolga Tahçı kardeşim. Liyakatlidir, tepeden inme değildir. İdman yapsın, iki ay sonra BAL’da oynar. 100 yaşındaki yıllarca profesyonel ligde yer alan, 14 yıldır da amatörden kurtulamayan İzmirspor’un forması, şampiyon oldu.  Evet evet ne kadar acı, ilginç. Yüzümüze vurur gibi. Demirören Haber Ajansı futbol takımında Davut Can, Mücahit Bektaş, Tolga Tahçı, Mustafa Köprülü, Can Çubukçuoğlu, Mustafa Güngör, Serhan Çifdalöz ile Fatih Öner forma giydi. Altaylı Dr.Mehmet Serdar Canko, güzel insan sevgili abim İTO’dan Altınordu sevdalısı Mustafa Levent Aşçıoğlu’nun sağlığında, hastalığında hep yanında oldu. Hastanede, camide, kabrinde. Yılların hakemi, gözlemcisi Celal Çerezci hocam da vefat etti. Gidemedim şuraya Balçova’ya, gidenler, gidebilenler sağ olsun. Sami Gürel, Hasan Selvi, Muharrem Firuzbay, Ercan İnegöllüler, Aykut Gümülü, Satılmış Kavacıklı, Mahmut Arıbakır, Sami Şamar, İsmail Hakkı Güvenli, Bülent Atak, Tufan Akçay, Hasan Üstün, Orhan Gültekin ile Tezcan Kurtuluş yetişti son göreve. Ercan hocamın, kayınpederidir Celal hocam.  Sabır ve başsağlığı diliyorum. Yani, hayat fani ve de vefat ani. Maçlar gelir geçer biter, tıpkı hayat gibi. Önemli olan insan kalabilmektir. İçinde insan sevgisi yaşatanlara, uygulayanlara, söyleyebilenlere sağlıklı huzurlu ömür, vefat edenlerimizin hepsine rahmet diliyorum. Sevgilerimle, duyanlara, duymayanlara…