Ege Özgür Haber

Kendi hikayemi seviyorum. Başkalarının hikayesi nasıl diye bakmıyorum.Çünkü bunun sonu yok .Dünyada yaklaşık  sekiz milyar insan var. Hangisinin hikayesini ne kadar takip edebilirsin ki?

Kendinle tanışıp,kendinin en iyi arkadaşı olmayı başardığın zaman, çevrendeki hayatları merak etmiyorsun.Kendini tanımak ve anlamakla o kadar meşgul oluyorsun ki, zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorsun bile.

Fiziksel varlığın,manevi birikimin, sahip oldukların,hayallerin,hedeflerin,gelecek planların senin tüm zamanını alıyor. Kendi yapacaklarına yetişemiyorsun. Sanki zaman herkese 48 saat, bana 24 saat gibi geliyor. Kendi hayatımdaki planlarımın,yapılacaklar listemin uzunluğunu düşününce, yetiştiremiyecekmişim gibi bir korkuya kapılıyorum. Helede yaşamınızın tamamını bebeklikten itibaren ağır engelli ve birilerine bağımlı olarak yaşamışsanız.

Kendi hikayemi seviyorum. Sahip olduklarımı seviyorum, yapabildiklerimi,yapabileceklerimin farkında olmayı ve bunlar için çabalamayı seviyorum. Kendi sınırlarımı genişletmek için mücadele etmeyi seviyorum.

 Engelli olmak zor. Çok yürek dağlıyor. Bolca gözyaşı var. Hatta çoğu kez balkonda oksijen bitiyor. Sadece bunlara takılıp, isyanlarda feryat edip başka güzellikleri ve nimetleri gözden kaçırabilirim.

Yada tercih hakkımı  kullanıp, sahip olduğum güzelliklerle yaşamaya devam edebilirim.  Mesela; ATATÜRK ve silah arkadaşlarının, bu uğurda ölen sayısız şehidimizin sayesinde bugün,özgür bir  vatanda,özgür bir kadın olarak düşüncelerimi buradan sizlerle paylaşabildiğim için mutluyum.

 Sizler kendi hayatınızda sahip olduğunuz güzellikler ve zenginliklerden ilk bir dakikada kaç tanesini sayabilirsiniz?

Kendi hikayenizi fark etmeniz,sevmeniz ve yeni hedefler,yeni mutluluklar için niyet etmeniz dileğiyle...

 Görüşmek üzere.