Ege Özgür Haber

Adana’nın sabahı henüz tam uyanmamıştı…
Adana sokaklarında esen rüzgâr, pazar tezgâhlarının üzerindeki naylonları hafif hafif dalgalandırıyordu...

Domateslerin kızıllığı, biberlerin yeşili, patlıcanın moru; Çukurova’nın bereketini anlatıyordu ama tezgâh başındaki esnafın yüzünde aynı bereketin izleri yoktu...

İşte o sabah…
Kalabalığın arasından bir isim yürüyordu.
Bir siyasetçi gibi değil, bir hemşehri gibi…

Bir kürsünün arkasından değil, tezgâhın önünden konuşuyordu...

Adalet Partisi Genel Başkan Yardımcısı Mehmet Uygur,
Pazar pazar dolaşıyor,
Adana’nın semt pazarlarında vatandaşın nabzını tutuyordu...

Ne koruma orduları vardı etrafında,
Ne de yüksek kürsüler…

Sadece halkın arasına karışan bir ses vardı.

“Bu mutfak yangını sönecek…” diyordu.

Ve o söz,
Sanki pazarda yankılanan bir dua gibi
tezgâhtan tezgâha dolaşıyordu...

Bir esnafın elleri nasırlıydı,
Bir annenin pazar filesi hafifti,
Bir emeklinin cebindeki para ise neredeyse yoktu.
Ama yine de herkes dinliyordu...

Çünkü bu söz sadece bir vaat değildi;
Bir umudun yeniden dillenişiydi...

Adalet Partisi Genel Başkan Yardımcısı Mehmet Uygur konuşurken,
pazarın gürültüsü bile bir an susuyor gibiydi...

Bir teyze yaklaşıp şöyle dedi:

“Evladım, bizim mutfakta yangın büyük…”

O ise durdu, dinledi, not aldı.
Çünkü bazen siyaset konuşmak değil,
dinlemekle başlar.

Tezgâhların arasında yürürken
bir esnaf omzuna dokundu:

“Başkan, bu ateşi söndürmek kolay değil…”

Uygur’un cevabı kısa ama kararlıydı:

“Zor ama imkânsız değil.
Adalet olursa, bereket de olur.”

Adana sokaklarında yankılanan bu sözler,
sadece bir pazar sohbeti değildi.
Bu;
boş tencerelerin,
artan fiyatların,
ve sabırla bekleyen sofraların hikâyesiydi...

Ve Adana’nın semt pazarlarında o gün,
siyasetin değil,
halkın destanı yazılıyordu.
Çünkü bazen büyük değişimler
meclis salonlarında değil,
domates kokan pazar tezgâhlarının arasında başlar.

Ve belki de tarih bir gün şöyle yazacak:

“Adana’da bir gün,
bir siyasetçi pazarlarda dolaştı…

Ve insanlar ilk kez
mutfaktaki yangınınk sönebileceğine inandı.”

Anlatan çok samimi anlatmıştı.