Edebiyatta “edebi” olmakla ilgili
bir sınırlama var sanki!
Ama şiirde öyle mi?
Cehennem bile alışılası
Böyle kavurdukça hayat…
Sen bizi ayrı ayrı gönderdin yeryüzüne
Biz tutuştuk el ele iki sevdalı, iki suçlu!
Hadi durma, tutuştur ocağın altını

İki kişilik odun daha sür
Yak ikimizi birlikte, at ateşine
Dili dolaşık şiirlerle geldik huzuruna
Suçumuz sevmek!
Söndürme ateşi
Külümüz iyice karışsın birbirine
Metin Soydeveli
