Nöbetçi Eczaneler
Silindi ABC’ min ünsüzleri
Alışamadım ünlülerle yaşamaya
Anlam veremiyorlar sensiz.
En ütülüsünü giydirdin yalnızlığın
Neye baksam dokunaklı
Hele tutmaya kalksam elinin değdiklerini
Kaldırıyor kabuğunu yaralarımın
Ne güzeldi gömleğim, pantolonum
Mahir ellerinden çıkan tek iz
Şimdiyse tek olan benim.
Kendim ütülüyorum giysilerimi
Olmuyor seninki gibi
Birçok…
İz üstüne iz
Dağlar açar yüreğini
Uğuldar hasretini kendince
Yağmurlar boğulur gözyaşlarında
Yalnızlık sarar sarmaşığını
Tırmanır aklınıza intihar…
Dert değil ölmek!
Hani, istemsiz katılıveririz ya şarkılara
İçinde öyle bir istek olmalı ki
Değer olsun yaşamak
