Son dönemecinde hayatın
Çatallı seslerin arasında
Bir ‘La minör’ aradım.
Kapıyı çalan kimliksizliğimi
Karşıladı kimsesizliğim
Konuştuk karşılıklı
Yalnız kalmadım
O akşam Sabahki hanımelidir
Kokum,
Yasemine de dokunmak
Lazım
Yalnız kalmasın
Neme lazım
Bir bulut bile yalnız değil
Yıldızlar bir arada
Birbirinden çok uzak
Sanılsa da.
Yalnızlığıma serenat
Gönderdi ay
Porteye kuşlar kondurdum
Açtım sesini
Sonuna kadar
Dinledim yalnızlığımı
Yıldızlarca çoğal
Notalar.
Her nota bir yalnız âna
Ezgi
Gecikmiş bir nota
Sol anahtarıyla açtı
Melodiyi, son es’e kadar.
Ben bu serenadı
İki kişilik dinledim
Kimliksiz ve kimsesiz
İki kişilikti melodi
Kimliksizliğimi
Kimsesizliğim karşıladı
Bir düet de olsa
Dinleti
Beş yıldızlı bir yalnızlık
Benimki…
