Nöbetçi Eczaneler
Benim babam şövalyeydi
Atını kaybetti önce
Sonra da kılıcını
Benim annem bir büyücüydü
Sobanın üzerinde pişirirdi iksirini
Önce süpürgesini kaybetti
Sonra da asasını
Biz çocuklar
Masalımızın iki eksik cüceleriydik
Üç kız iki oğlan
Savaşçı, uysal, yaramaz
Sevimli ve şaşkın
Köyümüzde başladık masalımıza
Şehirde evrildik romana
Şövalye babamın kartal kanatları vardı
Kendi yaralarını unutup
Cücelerin yaralarını sarardı bıkmadan
Benim annem söz büyücüsüydü
Cenneti yaşardık sözlerinde
Prens ve prensesleriydik evimizin
Beş cüce, beş masum, beş acemi
Koşmaya başladık hayatın yollarında…
Bu masalda gökten üç elma düşmüş
Biri sevgi, biri umut, biri emekmiş…
Gülperi DEMİR
