Nöbetçi Eczaneler
İzmir’de siyaset yine tanıdık bir cümle etrafında dönüyor:
“İzmir engelleniyor.”
Bu cümle, yıllardır kentin kronikleşmiş sorunlarına karşı üretilen en kolay savunma refleksi olmayı sürdürüyor.
Oysa İzmir Milletvekili Şebnem Bursalı’nın sosyal medya üzerinden yaptığı çıkış, bu ezberi bozan, sert ama bir o kadar da gerçekçi bir “ayna” niteliği taşıyor.
Sayın Bursalı’nın vurguladığı temel mesele açık:
Merkezi idare, eksik hazırlanmış, finansmanı belirsiz, fizibilitesi zayıf projeler için otomatik onay veren bir makam değildir. Hukuk, mali disiplin ve kamu yararı; siyasi söylemlerin değil, devlet ciddiyetinin pusulasıdır.
Bugün İzmir’de körfez hâlâ nefes alamıyorsa,
ulaşım her sabah kilitleniyorsa,
altyapı ilk yağmurda çökmeye devam ediyorsa,
bu tabloyu yalnızca Ankara’ya havale etmek ne siyasi ahlaka ne de vicdana sığar.
Unutulmamalıdır ki İzmir, çeyrek asrı aşan bir süredir aynı siyasi anlayış tarafından yönetiliyor.
Sorunlar yeni değil, söylemler de… Yeni olan tek şey, her başarısızlıkta
“engelleniyoruz”
kolaycılığına sarılma alışkanlığı.
Şebnem Bursalı’nın altını çizdiği bir başka önemli nokta ise gözden kaçırılmamalı:
Aynı kredi ve onay süreçlerinden geçen AK Partili belediyeler de var. Kurallar belediyenin siyasi kimliğine göre değil; mevzuata, şeffaflığa ve kamu kaynaklarının korunmasına göre işliyor.
Bu gerçeklik karşısında “İzmir engelleniyor” söylemi, bir savunma değil; bir kaçış cümlesine dönüşüyor.
İzmir hiçbir zaman üvey evlat olmadı.
Hiçbir zaman hasım da görülmedi.
Ama İzmir, artık mazeret değil, hizmet görmek istiyor.
Hizmet üretemeyenlerin mağduriyet üretmesi, suçlu araması siyasetin en eskimiş alışkanlıklarından biridir.
Oysa İzmirli, aynaya bakılmasını istiyor. Sorunun adresini dışarıda değil, içeride arayan bir samimiyet bekliyor.
Çünkü bu şehir polemikle değil, icraatla büyür.
Bahanelerle değil, projelerle nefes alır.
Ve İzmir, bunu fazlasıyla hak ediyor.
