Nöbetçi Eczaneler
Bir yanı gam yüklü
Çok yanı endam
Dudakları boyalı yalıları seyrediyor
Hüzün gözlü Boğaziçi
Dilinde bir ıslık sesiyle yalpalıyor rüzgâr
Gemileri kucaklayan mavilerin üstünde
Koşar gibi yürüyen otobüslerde
uyur gibi insanlar
Karın gurultuları eşliğinde
Yarının derdinde
Öyle “taşı, toprağı altın” değilse de
Tramvaydan dökülen şiirleri topluyor güvercinler
Bir kalabalık, bir ıssız sokaklar
Koluna takmış tarihi caka satıyor
Yüzüme tükürse de her gün insansı varlıklar
Ben dünyanın en güzel şehriyim diyor
Yani demem o ki
Bir taraftan yalelelli bir taraftan terelelli
Ammaaa her şeye rağmen
“Üsküdar’a gider iken” alıyor bir yağmur ki
Sorma gitsin!
Hava Avcı Köseoğlu
