Nöbetçi Eczaneler
Eprimiş kumaş gibi talaz talaz yüreğim
Neresine dokunsan bir türlü dikiş tutmaz
Neşeden gama doğru gider oldu süreğim
Denizler mendil olsa gözyaşımı kurutmaz
Geçmişin gölgeleri gelir önümde durur
Ucu zehirli okla vurur kalbimi vurur
Yorulmuş düşlerimi poyraz olup savurur
Boğazımda bin düğüm “acı” “bal” olsa yutmaz
Uzak geliyor artık çıktığım kısa yollar
Girmiyor kollarıma sevgiyle dolu kollar
Gönlümdeki lagünü sarmaz oldu atollar
Ağrılar yüreğime kırbaç vurur uyutmaz
Atmadım yaşamımdan bana zulüm edeni
İyi olmak istedim yoktu başka nedeni
En çok beni incittim hor kullandım bedeni
Azrail alsa canım kilim bile dokutmaz
